Bir derdin dermanı başka derde dert, panzehiri zehir olur. Derman hadden geçerse dert getirir, öldürür. [Sözler, “Lemeât”]
Her ilaç her hastalığa, her çare her derde tatbik edilmez. Her hastalığın kendine has ilacı, her meselenin, her derdin kendine ait çözüm yolu vardır. Bu bakımdan, bir hastalığın ilacı veya bir derdin dermanı, başka hastalık veya derde tatbik edildiğinde hastalığı, derdi arttırır veya başka hastalık veya dertlerin meydana gelmesine sebep olur. Ayrıca, ilaçlar, panzehir ve çareler, hastalığın, derdin, problemin şiddetine göre değişik dozlarda tatbik edilir. Gereken dozdan az olsa fayda etmezler; fazla olsa ölüme kadar götürebilirler. Dolayısıyla, nasıl düşüncede, bakışta, inançta, yaklaşımlarda ifrat ve tefritten sakınıp dengeyi yakalamak çok önemli ise, aynı şekilde, ilacın, dermanın, panzehirin tesbit ve tatbikinde de hastalığın, derdin, problemin mahiyeti, iyi teşhis edilmesi ve kullanılacak ilaç, panzehir ve çarenin dozunun iyi ayarlanması çok önemlidir.
| Risale-i Nûr’da Küllî Kaideler-1 | Ali Ünal |
