Hayatın koşuşturmacası içinde bazen unuttuğumuz.. değerini hiçbir şeyle ölçemeyeceğimiz.. zor zamanlarda yapılan kendi küçük ama manası çok büyük işler vardır.. Zaman ve mesafenin bazen aramıza görünmez duvarlar ördüğü şu ahirzamanda; bazen telefonun ucundaki bir sesin, bir mesajın ya da beklenmedik bir ziyaretin ne kadar büyük bir mutluluk verdiğini hepimiz biliriz. Yanınızda olmasa bile, zor zamanlarda bazen sadece “iyi misin?” diye arayıp sormak için yapılan küçük bir diyaloğun, ne kadar büyük bir anlam taşıdığını çoğu insan ya yaşamıştır yada birilerinden duymuştur. Gerçek dostluk, sadece güzel günlerde gülmek eğlenmek değil; en karanlık zamanlarda bile birbirini unutmamaktır. Unutulmamalıdır ki; dostluk ve vefa mesafe tanımaz. Birini arayıp sormak, onun varlığını önemsediğini göstermektir. Bazen Zor şartlarda dostluk ve vefamızı gösterdiğimizde duyulan bir cümle maddi hiçbir kıymet ile değer biçilemez. Aşağıda anlatılan kıssa İşte böyle bir nükte:
Savaşın en kanlı günlerinden biri. Asker, en iyi arkadaşının az ileride kanlar içinde yere düştüğünü gördü. İnsanın başını bir saniye bile siperin üzerinde tutamayacağı ateş yağmuru altındaydılar. Asker teğmene koştu ve:
– Teğmenim. Fırlayıp arkadaşımı alıp gelebilir miyim?..
Delirdin mi? der gibi baktı teğmen…
– Gitmeye değer mi?. Arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile.. Kendi hayatini da tehlikeye atma sakın.. Asker ısrar etti ve teğmen “Peki ” dedi.. “Git o zaman..” İnanılması güç bir mucize. Asker o korkunç ateş yağmuru altında arkadaşına ulaştı. Onu sırtına aldı ve koşa koşa
döndü. Birlikte siperin içine yuvarlandılar. Teğmen, kanlar içindeki askeri muayene etti.. Sonra onu sipere taşınan arkadaşına döndü:
– Sana değmez, hayatını tehlikeye atmana değmez, demiştim. Bu zaten ölmüş..
– Değdi teğmenim. dedi asker..
– Nasıl değdi? dedi teğmen. Bu adam ölmüş görmüyor musun?..
– Gene de değdi komutanım. Çünkü yanına ulaştığımda henüz sağdı.. Onun son sözlerini duymak, dünyaya bedeldi benim için..
Ve arkadaşının son sözlerini hıçkırarak tekrarladı:
– … Geleceğini biliyordum!.. demişti arkadaşı…
Geleceğini biliyordum..
UNUTMAMAK LAZIM! Siz ziyaret ettiğinizde veya Aradığınızda GELECEĞİNİ ARAYACAĞINI biliyordum diyen.. bizden bunları bekleyen tanıdıklarımız dostlarımız ve kardeşim dediğiniz insanlar yaşadığımız müddetçe olacak..
