Küfrün bir sebebi de, nefsin hazır bir dirhem lezzeti ileride verilecek bir ton lezzete tercih etmesidir. (Lem’alar, “13. Lem’a, 7. İşaret”; Kastamonu Lâhikası)
KÜFÜR SEBEBİ OLARAK DÜNYA HAYATINI ÂHİRET’E TERCİH
İnsan, acelecidir. Bu aceleciliğini namazı vaktinde kılma, zamanı çok iyi kullanma, söz verdiği bir işi söz verdiği zamanda yapma ve hayırlı amelleri geciktirmeme gibi hayırlarda kullanması gerekirken, bazıları, onu hevesini ve öfkesini hemen tatmin, bir neticeye ulaşmak için gerekli bütün basamakları tek tek geçmede sabırsızlık ve Âhiret’e ait mükâfatları dünyada görmek isteme gibi yanlış işlerde kullanır. Heves ve vehim de kendisine galip gelirse insan, aceleciliği sebebiyle, ileride alacağı bir ton lezzeti hemen hazır bir lezzete feda eder; ileride göreceği bir sene azaptan daha çok hazır bir tokattan titrer. Bu acelecilik küfrün sebeplerinden olduğu gibi, Âhiret’e imanın mü’minlerde gereken tesiri yapmamasına da sebep olabilmektedir.
Nefsin günahta, yiyecek ve içeceklerde, şehveti, öfke ve hevesi tatminde bulduğu hazır lezzet, onu rahatça günahlara, hattâ küfre bile götürebilmekte, sevaplı amellerden ve Âhiret’i dünyaya tercih etmekten ise alıkoyabilmektedir. Bunun çaresi, iradeyi sabır yolunda bilemek ve günahlardan kaçınma, ibadetleri yerine getirme, cahilce Cenab-ı Allah’tan veya Kader’den şikâyetçi olmadan musibetlere rıza ile katlanma ve hayırlı bir neticeye ulaşmak için geçilmesi gereken bütün basamakları tek tek geçme gibi hususlarda gereken sabrı gösterebilmektir.
Günahlardan kaçınmakta sabır insanı takvâya, ibadetleri yerine getirmede sabır Cenab-ı Allah tarafından sevilmeye, musibetler karşısında sabır rıza mertebesine ve bir neticeye ulaşmada gösterilecek sabır da Hz. Allah’ın izniyle muvaffakiyete götürür.
| Risale-i Nûr’da Küllî Kaideler-1 | Ali Ünal |
