İman, bir intisaptır, bir bağdır ve insanı Allah’a bağlar. İnsan, iman ile kendinde tezahür eden İlâhî sanat ve İlâhî İsimler’in nakışları itibariyle bir kıymet alır. Küfür ise bu bağı keser atar, dolayısıyla insandaki İlâhî sanat ve nakışları gizler ve insanın kıymeti, sadece maddesinden ibaret olur. [Sözler, “23. Söz. 1. Mebhas, 1. Nokta”]
İNSAN, ALLAH’IN EN KIYMETLİ ESERİDİR; BUNU GÖSTEREN DE İMANDIR
Antika bir eserin demirciler çarşısındaki kıymeti ancak malzemesi kadardır; antikacılar çarşısında ise, antika olması itibariyle kıymeti malzemesinin kat kat üstüne çıkar. Bunun gibi, bir sanat eserinin, kıymetli ve meşhur bir sanatkâra ait bir tablonun maddî kıymeti ancak malzemesi ölçüsündedir. Asıl kıymeti ise, sanatkârı ve kendinde tezahür eden sanat nisbetindedir ki, bu, onun maddî kıymetini kat kat aşar. İşte insan, İlâhî bir sanat eseri, hem de İlâhî sanat eserlerinin en seçkinidir. O’nda bütün kâinatın Yaratıcı’sı, Sahib’i, Hayatta Tutan’ı, bütün varlıklarda tezahür eden güzelliklerin, kapasitelerin ve kabiliyetlerin asıl Mâlik’i ve Bahşeden’i Cenab-ı Allah’ın varlık sahasında mütecelli bütün İsimler’i tecelli halindedir. Dolayısıyla insan, kâinatta tecelli eden bütün güzellikleri ve daha ötesini kendinde barındırır. Ama insanı böyle görmek, ondaki bu kıymeti takdir etmek, ancak Cenab-ı Allah’a inanmakla, insanı Cenab-ı Allah’ın en müstesna sanat eseri olarak görmekle mümkündür. Bu görme, bu imandır ki, insanın kıymetini kâinatın kıymetinin de ötesine taşır. Nasıl yüksek sanat eseri bir tablonun gerçek kıymeti malzemesinde değil, ressamı ve ondaki sanattan dolayıdır; bunun gibi, insan da, mutlak ve sınırsız güzellik sahibi, eşsiz ve emsalsiz Sanatkâr Cenab-ı Allah’ın en seçkin sanat eseri olarak, yani Sanatkârı’na nisbetle bir değer sahibidir. İnsanın bu değerini, ondaki bütün İlâhî sanat güzelliklerini ortaya çıkaran imandır. Buna mukabil küfür, insan ile Allah arasındaki bağı kopardığı ve kararttığı için insanın kıymetini birden düşürür ve onu, ölümüyle kokuşup, toprakta bakterilere yem olarak yok olup gidecek ve bir daha da dirilmeyecek bir biyolojik yığın derekesine indirir.
| Risale-i Nûr’da Küllî Kaideler-1 | Ali Ünal |
