İbrahim Ablağ anlatıyor: Bizi karşılayan kardeşle birlikte Üstad Bedîüzzaman’ın kaldığı eve gittik. İçeri girdik. Üstad evde oturmuş birşeylerle meşguldü. Biz içeri girince bize, Hoş geldiniz mollalar!’ dedi. ‘Hoş bulduk’ diyerek oturduk ve sohbet etmeye başladık.
Sohbet arasında bir kedi geldi, Üstadı etrafında dolaşmaya başladı. Sonra onun yanına oturdu. Üstad, kediyi başından beline kadar sıvazlayarak okşamaya başladı. O, kediyi sıvazladıkça kedi de, Ya Rahim, ya Rahim’ diye mırıldanıyordu. Biz zaten şaşkınız, bir de kedinin ‘Ya Rahim’ demesiyle daha beter şaşkınlaştık.
Biz şaşkın şaşkın kediye bakarken Üstad bize, Sizin kediniz de böyle ‘Ya Rahim’ der mi mollar?’ dedi. Yok efendim,’ dedik, ‘demez.’ Der mollalar, der‘ dedi. ‘Ama sizin kedilerin boğazından haram lokma geçtiği için ağzı gargur eder. Ya Rahim’i tam çıkaramaz.’
~Şahitlerin Dilinden-1~
