Bâtıl şeyleri güzel tasvir etmek, her zaman sâfî zihinleri yaralar, dalâlete atar. [Sözler, “Lemeât”] İnsanların çoğu ehl-i tahkik değildir; yani gördüğünü, duyduğunu, okuduğunu yukarıda sözü edilen zihnî imbiklerden geçirerek hakikate ulaşmaz. Bir kısmı hayal mertebesinde, bir kısmı tasavvur, daha başka bir kısmı tasdik, iz’an, nihayet iltizam mertebesindedir. En fazla taraftarlık gösterir ve taassupta boğulur. Bu çoğunluk, çok defa güvenilir gördüğü insanlardan … Devamını oku

Dimağda ilmin mertebeleri vardır ve bu mertebeler birbiriyle iç içe olup, çok defa birbirine karıştırılır. [Sözler, “Lemeât”] Dimağda üretilen her şey, ilim değildir. İlim, dimağ ile birlikte kalbin ürünüdür ve kesinlik taşır. Dimağa gelen ve ilimle karıştırılan malûmat, ilim oluncaya kadar pek çok işlemlerden, mertebelerden ve imbiklerden geçer. Kalbin ışığında yol alan dimağda üretilen ilim insanı imana ve Kur’ân-ı Kerim’de buyrulduğu … Devamını oku

Ehadiyet makamı, bir açıdan tenzih makamıdır. (Sözler, “Lemeât”) Akıllar, kesret, yani kâinattaki sınırsız çokluk sebebiyle Vâhidiyet içinde boğulabilir. Güneşi bütün yeryüzündeki ve yeryüzünde bulunan her bir şeydeki tecellileriyle tanımak isteyen, içindeki ve üzerindeki her bir şey dâhil olmak üzere bütün yeryüzünü gezip incelemesi gerekir. Bundan dolayı, güneş, özelliklerini en azından özet ve yoğun bir şekilde kendinde taşıyan yansımalarıyla bir cam parçacığının … Devamını oku

Tevhid nûru içinde Ehadiyet sırrı tecelli ve inkişaf eder. (Lem’alar, “1. Lem’a”) Hz. Yunus (a.s.), kavmine gücenerek, “Cenab-ı Allah beni korur; rızkımı nerede olsa verir; O, bana kefildir.” inancı içinde (Enbiyâ Sûresi/87) onları terk etti. Bir gemiye binmiş, denizde giderken Cenab-ı Allah (c.c.) gece vakti denize atılmasına hükmetti; bir sebeple atıldı ve büyük bir balık onu yuttu. Artık o anda o balığın karnından … Devamını oku

Bismillâh, her hayrın başıdır. (Sözler, “1. Söz”) Risale-i Nur’lardan Sözler’in, hattâ denebilir ki Risale-i Nurlar’ın ilk cümlesi olan bu söz, biri itikadî biri fıkhî şu iki önemli manâ ve/veya iki önemli kaideyi ihtiva etmektedir: Her hayırlı işe Bismillâhi’r-Rahmâni’r-Rahîm’le başlanmalıdır. Besmele’siz başlanan işler sonunda neticesiz kalmaya mahkûmdur.  Bismillâh’taki Allah Lâfz-i Celâl’i Rahmân ve Rahîm’i de içine alır, fakat Hz. Allah’ın kâinatla ve hayatımızla olan münasebeti ve bu münasebet içinde … Devamını oku

Bir sözden anlaşılan her manâdan dolayı sözü söyleyen sorgulanmaz. Zira sözün söylenme maksadı dışındaki manâlar, ancak irade edilmişlerse sorumluluk getirir. Aksi halde, söyleyen sorguya çekilmez. Söyleyen, maksadına kefildir ve ondan sorumludur. [Muhakemât, “Onuncu Mukaddime”] Bir sözden, onu dinleyen veya okuyan, onu söyleyenin kastetmediği, belki hiç düşünmediği manâlar çıkarabilir. Maksat ve meramını ancak o sözle anlatabilecek kişi, sözündeki … Devamını oku

Bir sözde ve onu değerlendirmede yalnız söyleyene bakılmaz; bir söz, onu söyleyen, onu söylemekteki maksat, muhatap, söylenme sebebi, söylenme zaman, mekân ve şartları; yani, “Kim söylemiş; hangi maksatla söylemiş; kime söylemiş; niçin söylemiş; ne zaman, nerede ve hangi şartlarda söylemiş?” bütün bunlar, önemlidir. [Muhakemât, “İkinci Makale, Onikinci Mesele”; Sözler, “25. Söz, İkinci Şule’nin İkinci Nûru”] SÖZ … Devamını oku

Sözün selâmet ve sıhhati, ana temayı bütün etrafı, dayandığı temeller ve müdafaada kullandığı aletlerle ispat etmekte yatar. [Muhakemât, “İkinci Makale, Onbirinci Mesele”.] SÖZ SÖYLEMENİN ÖNEMİ, SÖZÜN SELÂMET VE SIHHATİ Hz. Bediüzzaman’ın söz ile ilgili verdiği ölçüler, sözün ve söy söylemenin ne kadar önemli olduğunu ortaya koymaktadır. Yunus Emre’nin de konuyla ilgili bir dörtlüğü gerçekten çok manâlıdır: Söz ola kese savaşı, Söz … Devamını oku